RockZine
 
Feed The Machine
 
Score
 
 
Datum review
06-09-2017
 
 
Media
CD
 
 
Tracks
11
 
 
Release
16-06-2017
 
 
Release
15-05-2017
 
 
 
Het album Feed The Machine is het negende studio album van de Canadese rockband Nickelback. De band die definitief doorbrak met How You Remind Me levert met de nieuwe plaat een echte rockplaat af. Waar steeds meer rockbands van het pad af raken, komt Nickelback zelfs met een steviger album, dan we gewend zijn van de band.

De stevigere klanken laten zich direct horen op de openingstrack en tevens titeltrack Feed The Machine. Het nummer werd als eerste teaser vrijgegeven en maakt een duidelijk statement over de huidige manier van leven. Al geeft de band zelf ook aan, dat elk van de leden wel een eigen verhaal heeft bij ‘Feed The Machine’.

Ook op Coin For The Ferryman zet de band lekker stevig in. Een fraaie mix van drums, bas en gitaren, aangevuld met wat stemvervorming op de nog altijd kenmerkende stem van zanger Chad. Her en der zijn ook wat elektro / synthesizer accenten doorgevoerd, wat het nummer een verfrissend karakter mee geeft.

Dat de band zich ook goed weet te bewegen in het meer ‘feel good rock’ genre wordt ook op Feed The Machine bewezen. De single Song On Fire illustreert dit misschien wel het beste. Een ideaal radio nummer, met een catchy refrein, maar gewoon ook een lekker Nickelback geluid.

De Canadese rockers leveren een zeer divers geluid af met de nieuwe plaat. Naast de al benoemde stevigere tracks en ook de feel good sound, laat de band op Must Be Nice weer een meer staccato geluid in de zang horen. Terwijl After The Rain een bijna rap achtige drive kent in de coupletten. En er zelfs een western tintje doorklinkt in zowel The Betrayal (Act III) als The Betrayal (Act I). De laatstgenoemde is hierbij een volledig instrumentaal nummer en ‘Act III’ gaat vanuit een fraai western intro over in een donkere rocktrack

Afwisseling is er ook te horen in het instrumentale, zoals op het al benoemde ‘Betrayal’. Maar ook op andere nummers, zoals op For The River, waar de band wordt bijgestaan door gitarist Nuno Bettencourt voor de stevige gitaarrifs en fraaie gitaarsolo.

Het feel good geluid laat de band ook nog enkele keren terugkomen, op onder andere Home en Every Time We’re Together. Waar op Every Time We’re Together de akoestische gitaarpartij zeer goed tot zijn recht komt. Terwijl het uptempo Silent Majority een hoog meezing gehalte kent en erg aanstekelijk is.

Met het filmachtige The Betrayal (Act I) wordt het album dus zeer verrassend, maar zeker fraai, afgesloten. Feed The Machine is een echt Nickelback album geworden, waarbij naast het wat bekendere geluid, de band ook op zoek is geweest naar een nieuw geluid, waarin het zeker ook goed is geslaagd. Ook de stevigere toon op het album kan geroemd worden, naast het feit dat de band een echt rock album heeft afgeleverd.
 
 
Twitter